Cihat TEKÄ°N

Türkiye Ä°statistik Kurumu verilerine göre, iÅŸsizlik oranı yüzde 9,1 oldu. Ä°ÅŸsizlik oranı Eylül 2011’de yüzde 8.8 düzeyindeydi. Türkiye’de iÅŸsiz sayısı 2 milyon 454 bin kiÅŸi, istihdam edilenlerin yani herhangi bir iÅŸte çalışanların sayısı da 24 milyon 486 bin kiÅŸi oldu. 
Bunlar resmi rakamlar. 
TUÄ°K’in açıkladığı iÅŸsiz sayısına, son üç ayda bir gün bile olsa bir iÅŸte çalıştığı için ‘eksik istihdamda’ sayılan 717 bin kiÅŸi ile iÅŸ verilse çalışmaya hazır ancak umudunu yitirerek iÅŸ aramaktan vazgeçmiÅŸ 1 milyon 733 bin kiÅŸi dahil bulunmuyor. EÄŸer bir iÅŸsiz aradığı iÅŸi bulmaktan ümidini kesmiÅŸse iÅŸsiz sayılmıyor. Teknik ifadesi ile ‘iradi iÅŸsiz’ kabul ediliyor. Bu kiÅŸiler de hesap edildiÄŸinde gerçek iÅŸsiz sayısı 5 milyona, iÅŸsizlik oranı ise yüzde 18,2’ye yükseliyor. Yani Türkiye’de gençlerin beÅŸte biri kahve köÅŸelerinde ömür tüketiyor. 
Akla gelen ilk soru: Ä°ÅŸsizliÄŸin nedenleri nedir? 
Ä°ÅŸsizlik rakamları aslında uygulanan ekonomi modelinin özetidir, karnesidir. EÄŸer model, baÅŸarılı ise iÅŸsizlik oranı düÅŸük aksi takdirde iÅŸsizlik oranı sürekli yükselir ve kontrol edilemez bir hale gelir. Türkiye’deki iÅŸsizlik yapısal bir karakter arz etmektedir. Ä°ÅŸsizliÄŸi sadece mevsimsel etkilere veya dünyadaki ekonomik krizlere baÄŸlamak yanlış olur. Çünkü kriz, dünyanın gündeminde yokken de Türkiye’de iÅŸsizlik rakamları yüksekti. Ülkemizdeki iÅŸsizliÄŸin birçok sebebi vardır. Ama hiçbiri özelleÅŸtirmeler, ithalat ve tarım ve hayvancılığın yok edilmesi kadar tesirli olmadı. 
ÖzelleÅŸtirmeler 
Ä°ÅŸsizliÄŸin en büyük sebeplerinden birisi çalışanların durumu gözetilmeden yapılan özelleÅŸtirme uygulamalarından kaynaklanıyor. Ülkenin en karlı tesisleri, yeraltı ve yerüstü kaynakları ‘babalar gibi’ satılınca maalesef babalar iÅŸsiz kaldı. BaÅŸta Tekel iÅŸçileri olmak üzere diÄŸer kurumlarda yaÅŸanan dramlar hala hafızalardaki tazeliÄŸini korumaktadır. 
Ä°thalat 
Uygulanan dış ticaret politikası Türkiye’yi kapitülasyonları aratır bir ÅŸekilde açık pazara çevirmesi iÅŸsizliÄŸi körükleyen bir baÅŸka faktördür. Ä°ÄŸneden ipliÄŸe kadar her ÅŸey ithal edilir oldu. Yapılan her ithalat, iÅŸsizler ordusuna yeni fertleri eklemiÅŸtir. Sadece Çin’den yaptığımız ithalat on sene önce 1 milyar dolar düzeyindeyken 2011 yılında tam 18 kat artarak 18 milyar dolara çıktı. Ä°htiyaç duyulan ve Türkiye’de üretimi son derece kolay ve mümkün olan ara mallarının ve nihai malların ithali fabrikaların kapanmasına yol açarken iÅŸçilere de yol gösterilmiÅŸ oldu. 
Tarım ve hayvancılığın yok edilmesi 
Türkiye’nin geleneksel üretim sahası tarım ve hayvancılık sektörü IMF’nin tavsiyesi ve direktifleriyle adeta yokluÄŸa mahkûm edilince geçimini topraktan temin eden milyonlarca çiftçi ve köylüye de metropollerin varoÅŸları düÅŸtü. Kırsal alanlardan gelen göç dalgası iÅŸsizlik dalgası oldu. Köyden kente göçen kontrolsüz ve plansız milyonlar da iÅŸlerini kaybetmekle kalmayıp kentleri köye çevirdi. Merhum Ecevit’in “Köykent” projesi uygulanamadı ama hepimiz bu sayede “Kentköy”lerde yaÅŸamaya baÅŸladık. Toprağını iÅŸleyemeyen köylü çareyi tarlasını satmakta bulunca iÅŸsizlik istatistiklerinde yerini aldı. 
Ä°ÅŸsizliÄŸi sıfıra doÄŸru indirmenin tek yolu yeni istihdam alanları oluÅŸturmaktır. Olmazsa olmaz ürünlerin ithalatının dışında bütün mamullerin yurtiçinde üretimi saÄŸlanmalıdır. Ä°thalat mümkün olduÄŸu noktaya kadar çekilmeli ve tarıma ABD ve AB ülkelerinden daha fazla destek olunmalı.

Yeni Mesaj Gazetesi.