Bir çınardık hepimiz, üstte dal ve yapraklar
Altta kökler tertemiz, yakındı hep uzaklar. 

Önce bir rüzgar esti, çınara küstü yaprak
Arkadan geldi dolu, kalmadı yerde toprak.

Günler haylazca geçti, çınar eÄŸildi biraz
Sanıldı ki çınardan meyve olacak kiraz. 

Dallar sustu yukarda, yaprak buna neylesin, 
Gövdeden ses çıkmıyor, çıkan sesse herkesin.

Vuruldu balta birden, titredi koca çınar
Vatan batıyor dendi, bu çınar ona aÄŸlar. 

Mazideki görkemden ÅŸimdi bir isim kaldı
Ne garip bir kader ki, ismi de eller aldı. 

ÜÅŸüÅŸtüler üstüne birer birer böcekler,
Asalaklar meydanda, kiÅŸiliksiz köçekler

Bir anda salyaları yapraklarla buluÅŸtu, 
Yaprak küstü kadere, yeniden dala koÅŸtu 

Dal yaprağın ararken, gövde almıştı yara
Baltalar, bir, bir indi gövdenin bahtı kara.

Yediler bir ağızda ne dal kaldı ne yaprak
Gövde de kalan dallar, ÅŸimdi onlarda çıplak.

Her gün bakıp maziye arıyorlar dostları,
Üç beÅŸ kuruÅŸ uÄŸruna bak kurtlandı postları

Biz, yine de biz idik, ana gibi yar idik, 
Babalar sattı bizi, darbeyi bizler yedik. 

Şimdi kına yakıyor bizi, satan babalar
Ana feryat etse de, feryadına kim bakar 

Adımız TÜRK’TÜ bizim, arkamızda TELEKOM,
Satılacak ne kaldı, Vatan mı? Budur korkum 

Ne emekler vermiÅŸtik, ülkem, milletim diye,
ÇoÄŸu kez aç yatmıştık, baksınlar bir maziye.

Åžan bizim, ÅŸeref bizim, onur verdik vatana 
Hele bakın ne günler kazandırdık satana. 

GeçmiÅŸe bakıp ta bu gün, aÄŸlıyorum dünüme
Aç kalmama yanmamda, yanarım o günüme.

Arzın dibine gitsem, vallahi etmem feryat,

Ben koca bir çınarım, etmem namerde biat.

Yeminim var andım var, kir kondurmam vatana
Lanet etmem kimseye, sade bir söz satana.

Bilinsin ki bu vatan deÄŸildir kıraç toprak,
Altında ÅŸühedası, üstünde o, tek bayrak.

Dalgalandıkça benim, benimdir satılsa da,
Bir tek ocak bir bayrak üzerimde kalsa da, 

Yeter Tahsin, yeter bu anlayanlar çıkar mı?
Hem söyle, hem de iÅŸit, satan seni takar mı?

TAHSÄ°N KAYA  15 Mayıs 2006