Anayasa’da Türkçe dışındaki dillerin eğitim dili , hatta resmi dil olarak kabulünün tartışıldığı; İNGİLİZCE kelimelerin dilimizi işgal ettiği; her cümlesine iki üç İngilizce kelime yerleştirenlerin aydın sayıldığı; çocuklara Arapça dağ, taş, yer isimleri koymanın Müslümanlık sanıldığı; sokaklarda İngilizce, Fransızca, Arapça tabelaların Türkçe tabelalardan kat kat fazla olduğu; yabancı dil öğrenmenin değil, yabancı dille eğitimin özendirildiği; noktalama işaretlerinden bihaber yazarların, Türkçe özürlü televizyon sunucularının, Türkçe okuma yazmayı beceremeyen üniversite mezunlarının cirit attığı; kültür zenginliği denilerek 100-200 kelimelik dillerin diriltilmeye çalışıldığı; kısacası Türkçe’nin katledildiği bir ortamda ‘Türk Dil Bayramı'nı kutlamak hüzün verici...

Tüm bu olumsuzluklara inat Türkçe'yi sevenlere düşen görev, diline sahip çıkmaktır. Türkçe, bizi biz yapan değerlerin başında gelir. Bu nedenle, Anayasa’da Türkçe dışındaki dillere ayrıcalık verilmesine karşı koymak, mücadele etmek, kendisini Türk hisseden herkesin boynunun borcudur.

Unutmayalım ki; Türkçe zayıfladıkça Türklük zayıflar

Bu bayram dolayısıyla; Büyük Önder Mustafa Kemal Atatürk başta olmak üzere, Karamanoğlu Mehmed Bey, Kaşgarlı Mahmud, Ali Şir Nevai, Yunus Emre, Şah İsmail (Hatayi), Van'i Mehmed Efendi, Necip Asım, İsmail Gaspıralı, Ziya Gökalp , Ömer Seyfettin ve Aşık Veysel gibi Türk Dili sevdalılarını rahmet ve özlemle anıyor; başta siyasilerimiz ve aydınlarımız olmak üzere hepimize aynı dil duyarlılığını vermesini Ulu Tanrı’dan diliyorum…