Hükümetin ikinci 100 günlük eylem planı da çalışanların beklentilerini karşılamadı. 3600 ek göstergenin tüm kamu çalışanları için geçerli olması istenirken, hükümet uygulamayı sadece öğretmenlerle sınırlı tutarak kapsamı daha da daralttı. Diğer meslek grupları ise kapsam dışında bırakıldı. Yüksek enflasyon nedeniyle ek zam talepleri boşa çıktı. Sözleşmeli personele kadro yine hayal oldu. Maaş ve ücretlerdeki vergi yükünün hafifletilmesi beklentisi vardı ancak planda yer almadı. Memur anne babalara yarım gün çalışma düzenlemesi bu eylem planında da yok. Atanamayan öğretmenlerin sorunları, torpile kapı açan mülakat sisteminin kaldırılması gibi talepler de eylem planında yer bulamadı.

Çalışanların beklentilerine karşın, hükümetin eylem planında yer bulamayan temel talepler şöyle:  

-3600 ek gösterge: Hükümet seçim öncesinde öğretmenlerin, din görevlilerinin, hemşirelerin, polislerin ve yönetim kadrolarında görev yapan kamu çalışanlarının ek göstergelerinin 3600’e çıkarılacağını vaat etmişti. Sendikalar, kapsamın bütün kamu çalışanlarını içine alacak şekilde genişletilmesini isterken hükümet düzenlemeden yararlanacakları sadece öğretmenlerle sınırlandırdı.

-Ek zam: Çalışanların temel taleplerinden en önemlisi maaşlardaki enflasyon kayıplarının giderilmesiydi. Enflasyondaki artış yüzde 25’lere kadar çıktı. Kamu çalışanları ise bu yıl için yüzde 4+3.5 olan toplu sözleşme zammına mahkûm oldu. En-flasyon farkının da 6 aylık ortalamaya göre verilmesi çalışanların kaybını daha da artırdı. Kamu çalışanları ve memur emeklileri gelecek yıl için de yüzde 4+5 toplusözleşme zammı alacak. Oysa hükümetin Yeni Ekonomi Programı’nda öngörülen enflasyon tahmini bu yıl sonu için yüzde 20.8, gelecek yıl için de yüzde 15.9. Bu nedenle sendikalar enflasyon kayıplarının karşılanması için ek zam, enflasyon tazminatı ya da toplusözleşmenin yenilenmesini istiyordu. Ancak planda böyle bir düzenleme yer almadı.

-Sözleşmeliye kadro: Sözleşmeli, vekil, geçici, ücretli, idari hizmet sözleşmeli gibi unvanlarla görev yapan çalışanların kadro talebi yine görmezden gelindi.

-Vergi düzenlemesi: Sendikalar maaş ve ücretlerdeki vergi yükünün hafifletilmesini istiyorlardı. Asgari ücretliler başta olmak üzere, bütün çalışanların maaş ve ücretleri yılın ikinci yarısından itibaren bir üst vergi dilimine girdikleri için düşüyor. Kayıp olmaması için gelir vergisinin yüzde 15’de sabitlenmesi gibi talepler karşılık bulmadı.

-Yarım çalışma, kreş: Memur anne ve babalara, çocuğu ilkokul çağına gelene kadar yarım gün çalışma hakkı öngören düzenleme, yönetmelik çıkmadığı için yıllardır uygulanmıyor. Planda yönetmeliğin çıkacağına dair bir düzenleme yer almadı. Yine sendikaların ana taleplerinden birisi de tüm işyerlerine yeterli sayıda kreş açılmasıydı. Ancak planda kreş sayısının artırılacağına dair de bir şey yok.

-Atanamayan öğretmenler: Binlerce öğretmen yıllardır atama bekliyor. Ancak planda bu soruna çözüm yok.

-Mülakatın kaldırılması: Hükümet sendikaların tepkilerine karşın sözlü sınav yani mülakatı yaygınlaştırdı. Kamuya alımlarda yazılı sınavın yanı sıra artık mutlaka mülakat da yapılıyor. Sendikaların mülakatın kaldırılması beklentisi vardı. Ancak planda böyle bir düzenleme yer almadı.

-Atamalarda liyakat: Beklentilerden bir diğeri de atamalarda liyakat ve ehliyetin esas alınmasıydı. Kariyer ve liyakat ilkesiyle uyumlu olmayan mevzuat hükümlerinin ve uygulamalarının yürürlükten kaldırılması talebi de karşılık bulaadı.

Kaynak: http://www.cumhuriyet.com.tr/haber/ekonomi/1173362/Emekci_yine_yok_sayildi.html